چگونه فرزند خود را دوست بداريم
« چگونه فرزند خود را دوست بداريم ؟ »
* دوستدار واقعي خود باشيد ، عشق به خويشتن ، اساس تعهدات و لذت فردي است . بنابراين اگر دوستدار خود نباشيد و به ارزش انساني خود پي نبريد والدين خوبي نخواهيد بود و به جاي جستجوي ارزش خود در وجود خويش به دنبال آن در وجود فرزندتان خواهيد بود . آنگاه كه خود را دوست داشتيد و خود را شناختيد ... از آموختن ، پيشرفت و تغيير اوضاع هراسي نخواهيد داشت و خواهيد توانست به نقايص خود اعتراف كنيد .
* مواظب خود باشيد و با احتياط عمل كنيد . وقتي محمولهاي پستي با برچسب ( با احتياط عمل كنيد ) به دستتان ميرسد چه ميكنيد ؟ ... كودكان نيز فرستادهاي الهي با پست آسمانياند .
* حضور دائمي خود را نشان دهيد . در هر لحظه و هر كاري در ذهن فرزند خود حضور داشته باشيد . بسيارند كودكاني كه از نبود والدين خود در منزل يا بياعتنايي آنان رنج ميبرند . كودكي ميگفت : هر وقت مريض ميشوم پدرم به من توجه و مهرباني مينمايد لذا دوست دارم هميشه مريض باشم يا مشكلي ديگر داشتهباشم . براي توجه به فرزند خود بهترين و شاداب ترين وقت خود را اختصاص دهيد . وقتي به تلويزيون نگاه ميكنيد يا با كسي تلفني صحبت ميكتيد و فرزند شما مزاحم ميشود . بدانيد او به توجه نياز دارد ، تلويزيون را خاموش كرده و با او همراه شويد ، قدم بزنيد ، استراحت كنيد .
* به سخنان فرزند خود صميمانه گوش دهيد . والدين كه از عمق دل به سخنان فرزند گوش ميدهند نادرند ، يعني مشتاق شنيدن ، ياد گرفتن ، متعجب شدن و ... وقتي صحبت ميكند امر و نهي نكنيد ، بلكه فقط همراهي كنيد و سخنش را قطع نكنيد ، به جاي اين كه بگوييد : ديگر بس كن چقدر حرف ميزني ، برو درست را بخوان ، بگوييد : صحبت هايت خيلي جالب است دوست دارم گوش بدهم ، يادت باشد بقيهاش را بعد از درست تعريف كني ، يادت نرود . اگر درآشپزخانه كار داريد بگوييد : بيا اينجا برايم تعريف كن .
وقتي فرزندتان دچار مشكلي شده ( نمره كمي آورده ، دعوا كرده يا ... ) و با احساس تمام با شما سخن ميگويد ، حرفش را قطع نكنيد به دقت و صميمي گوش دهيد ، بلافاصله قهر يا تنبيه يا ملامت يا نصيحت نكنيد . اجازه بدهيد آزادنه و صميمي حرف بزند ، بگذاريد اطمينان كند و مطمئن باشد . اگر شما خوب گوش بدهيد او همه چيز را ميگويد . مطالبي را كه او نميخواهد بگويد به اصرار از او نخواهيد و اصلاً نگوييد : تو داري پنهان ميكني ، بلكه بگوييد : مطمئن هستم كه آنقدر به من اطمينان داري كه همه چيز را ميگويي ، و چيزي را پنهان نميكني به شرط اين كه سابقاً شما با او صادق بودهايد و اعتماد جلب كردهايد واحساس ترس او را از بين بردهايد . گاهي خطايي را گفتن بهتر از پنهان كردن آن است . فرزندي كه گريه ميكند حوصله نصيحت شنيدن را ندارد ، صميمي گوش دهيد و گاهي بگوييد : خب .... خيلي ناراحتي ؟ ..... ، درك ميكنم ....... بله ....... و ... وقتي از گريه ايستاد سئوالتان را مطرح كنيد . با كودكي كه ناراحت است هر چه كلمات كمتري به كار ببريد بهتر است سعي كنيد احساسات او را همراهي كنيد و عواطف مشابه نشان دهيد.
* با مهرباني سخن بگوييد نوجوانان مانند خود شما به مهرباني پاسخ مثبت ميدهند . لحن كلام شما بيانگر احساس شماست و نوجوانان لحن مهربانتان را حمل بر ارزش خود نزد شما ميكنند . شما اين كار را بكنيد ميبينيد كه مهربانانه گوش خواهند داد واقعاً اگر به جاي او بوديد دوست داشتيد چگونه با شما صحبت كنند ؟
اگر خسته يا گرفتار هستيد لحظهاي تامل كنيد ، ... كمي قدم بزنيد ... با شخص عزيز صحبت كنيد تا به حال عادي برگرديد ابتدا خود را از افكار مزاحم خلاص كنيد و آنگاه با فرزند خود صحبت نماييد .
* تشويق فراموش نشود . در اعمال او دقت كنيد و كوچكترين كار خويش را مورد تشويق قرار دهيد . انسانها همه به تشويق احتياج دارند . نيمي از قران تشويق است و نيمي ديگر تهديد . يك پيرمرد هم دوست دارد كارش مورد قبول و اهميت باشد . اگر فرزندتان از روياها و آرزوهايش صحبت ميكند با نظر مثبت نگاه كنيد مثلاً اگر ميگويد ميخواهم خلبان شوم نگوييد مگر جند نفر ميتوانند خلبان شوند ، تو با اين وضع هيچ چيز نميشوي . آرزوهاي خود را به شما گفته در جمع با احترام از آن ياد كنيد .
قرار نيست فرزندتان آرزوهاي ناكام شما را برآورده كند .
سلام